Η Κυριακή του Πάσχα στην Ζάκυνθο λέγεται Λαμπρή. Χαρακτηριστικό φυτό της είναι η δάφνη με την οποία στολίζονται όλες οι εκκλησίες. Μένουν μάλιστα, στις εκκλησίες μέχρι και την γιορτή της Αναλήψεως.
Στην Αναστάσιμη και πανηγυρική Θεία Λειτουργία, που κατά παράδοση γίνεται το πρωί της Λαμπρής, το Ευαγγέλιο διακόπτεται σε κάθε παράγραφο και χτυπούν οι καμπάνες. Την ίδια ώρα οι εκκλησιαζόμενοι χτυπούν καμπανάκια, που έχουν μαζί τους, ή τα στασίδια στα οποία κάθονται. Με αυτόν τον τρόπο συμμετέχουν στην χαρά της Αναστάσεως.
Μετά την Λειτουργία ο Εφημέριος στέλνει στους ενορίτες του το αυγοκούλουρο. Είναι ένα κόκκινο αυγό πάνω σε πάνω σε άζυμο κουλούρι. Εκείνοι για οικονομική ενίσχυση τού δίνουν ρεγάλο (Δώρο).
Το παραδοσιακό φαγητό της Λαμπρής στην Ζάκυνθο είναι το κλασικό αυγολέμονο που συνοδεύεται από όλα τα εδέσματα τα οποία βρίσκονται και στο μεταμεσονύχτιο δείπνο της Αναστάσεως.
Το απόγευμα, σε πολλές εκκλησίες των χωριών γίνονται οι Λιτανείες των εικόνων της Αναστάσεως και της Παναγίας, οι οποίες, συνεχίζονται και κορυφώνονται την επόμενη μέρα.
Στην πόλη πραγματοποιείται το φημισμένο πανηγύρι του Αγίου Λαζάρου, με την περιφορά της Καθέδρας με την εικόνα της Γαλανούσας, μαζί με αυτήν της Ανάστασης, στην Όξω Μερία. Εκτός από τα παστέλια και τις φιτούρες, υπήρχαν και οι αυτοσχέδιες ταβέρνες που πουλούσαν ψητά. Το χαρακτηριστικό του πανηγυριού αυτού ήταν οι περίφημες «φωτίες», οι οποίες το έκαναν ονομαστό. Οι «φωτίες» είναι στην Ζάκυνθο τα πυροτεχνήματα, τα οποία είναι απαραίτητα σε όλα τα μεγάλα πανηγύρια του νησιού. Οι «φωτίες» του Αγίου Λαζάρου το απόγευμα της Λαμπρής, ήταν πάντα οι πιο φαντασμαγορικές. Η πρώτη «φωτία» καιγόταν αμέσως μετά το τέλος της Λιτανείας και οι άλλες σιγά σιγά, έτσι ώστε να μη φεύγει ο κόσμος και να διαρκεί πιο πολύ το πανηγύρι. Το τελευταίο ήταν το «κάστρο», ένα περίπλοκο και φαντασμαγορικό πυροτέχνημα το οποίο σηματοδοτούσε και το τέλος της γιορτής. Εκείνο, όμως που χαρακτήριζε το πανηγύρι αυτό ήταν ο «Γιούδας», (Ιούδας), ένα πυροτέχνημα το οποίο είχε ανθρώπινη μορφή και στα παλαιότερα χρόνια, είχε δημιουργήσει έριδες μεταξύ της Ορθόδοξης και της Εβραϊκής κοινότητας του νησιού. Στα χρόνια μετά την απελευθέρωση την θέση του «Γιούδα» πήρε ο Μουσο(υ)λίνι.
Το παραδοσιακό πιάτο της Λαμπρής στην Ζάκυνθο, το αυγολέμονο.
Λιτάνευσις της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας της Γαλανούσας του Ιερού Ναού Αγίου Λαζάρου πόλεως Ζακύνθου.
