Ένα άρθρο της Φιλολόγου – Συγγραφέως κ. Μαρίας Ρουκανά – Αμπελά που αφορά την σημερινή επέτειο της Ενώσεως της Επτανήσου με την υπόλοιπη Ελλάδα βρήκα σε ένα παλιό φύλλο της εβδομαδιαίας τοπικής εφημερίδας “Ελεύθερη Άποψη” του Κώστα Μαλαπέτσα και μετά από άδεια της συντάκτριας, το δημοσιεύω ως έχει. Να σημειωθεί ότι την ημέρα της Ένωσης οι παλιοί Ζακυνθινοί την γιόρταζαν φορώντας μαύρη γραβάτα (κορέτο).
“Ο Επτανησιακός λαός αγωνίστηκε σθεναρά για την εκπλήρωση των εθνικών του πόθων και πάλεψε 50 χρόνια για την εθνική του ανεξαρτησία .Η ένωση της Επτανήσου είναι αποτέλεσμα του αγωνιστικού και εθνικού πνεύματος των Ιονίων που έχει παμπάλαιες ρίζες και αιώνια αποστολή .Από τα μεσαιωνικά χρόνια οι Επτανήσιοι συμμετέχουν στις πολεμικές επιχειρήσεις των κυρίαρχων Ενετών με το σκοπό να κρατήσουν ή να απελευθερώσουν ελληνικούς τόπους Μαζί με το αίμα τους θα δώσουν και το χρήμα τους στους πρώτους αγώνες που κρύβουν τον σπόρο και την προσδοκία της εθνικής αναγέννησης .Κάποιοι σπουδαίοι άνδρες ,ο Ευγένιος Βούλγαρης ,ο Νικηφόρος Θεοτόκης ,ο Ηλίας Μηνιάτης ,ο Νίκος Σοφιανός είναι προσωπικότητες προδρομικές και θεμελιακές του νεώτερου ελληνισμού. Έτσι από τα μεσαιωνικά χρόνια και ενώ η σκλαβιά είχε απλωθεί σε ολόκληρη την ελληνική φυλή ,η αθάνατη ρίζα της ελληνικής συνείδησης αναπτύσσεται στα ευλογημένα νησιά του Ιονίου .Λίγο καιρό πριν την ίδρυση της Επτανήσου (ή Ιονίου) Πολιτείας, με την συμμετοχή των νησιών του Ιονίου με πρωτεύουσα την Κέρκυρα, και συγκεκριμένα το 1797 οι Ενετοί αποχωρούν από το νησί και αυτό περνά στα χέρια των Ριζοσπαστών Γάλλων όπου καίνε δημοσίως το “Libro D’oro”.
Αργότερα τα Επτάνησα περνούν στα χέρια των Ρωσοτούρκων οι οποίοι με τη σειρά τους μένουν μόνο για ένα χρόνο. Το 1800 η Ρωσία και η Τουρκία υπέγραψαν τη…συνθήκη σύμφωνα με την οποία αναγνώριζαν τα νησιά του Ιονίου ως αυτόνομο κράτος.
Τότε στα 1800 ιδρύεται και η Ιόνιος Πολιτεία. Η Κέρκυρα μαζί με τα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου σχηματίζει αυτόνομη πολιτεία με δική της σημαία και βουλή (Ιόνιος Βουλή).
Στα 7 χρόνια που διήρκησε, η οικονομική και η κοινωνική ζωή των Κερκυραίων βελτιώθηκε εντυπωσιακά. Τότε ιδρύθηκε και η πρώτη Ιόνιος Ακαδημία.Στα 1815 με την ίδρυση του Ενωμένου Κράτους των Ιονίων Νήσων η Κέρκυρα παραμένει για 49 χρόνια κάτω από την Αγγλική προστασία. Στα χρόνια αυτά η ανάπτυξη δε σταματάει. Οι Άγγλοι έκτισαν το ναό του Αγίου Γεωργίου και τους στρατώνες στο Παλαιό Φρούριο καθώς και το κτίριο του Προνοητή ,που σήμερα δε σώζεται. Όλα αυτά τα χρόνια γίνονται πολλές προσπάθειες από τους Επτανήσιους για ανεξαρτητοποίηση των νησιών και ένωση τους με την υπόλοιπη απελευθερωμένη από το 1827, Ελλάδα. Τελικά το 1863 υπογράφτηκε στο Λονδίνο συνθήκη των μεγάλων δυνάμεων σύμφωνα με την οποία η Αγγλία παραιτείται από την προστασία των Ιόνιων νήσων.Έτσι στις 21 Μαΐου του 1864 τα Επτάνησα εντάσσονται επίσημα στην Ελλάδα και στο Κάστρο της Κέρκυρας υψώνεται η Ελληνική γαλανόλευκη σημαία κι ο 39χρονος τότε, Θρασύβουλος Ζαΐμης παραλάμβανε επίσημα τα Επτάνησα από τον Άγγλο αρμοστή Ερρίκο Στορξ.
Οι Βρετανοί παραχωρούσαν τα νησιά, προίκα στο νέο βασιλιά της Ελλάδας, σε ανταπόδοση του όρου που είχαν θέσει: Ότι ο νέος μονάρχης δε θα επιβουλευόταν τα εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο νέος μονάρχης ήταν ο Γεώργιος ο Α’, επί της βασιλείας του οποίου η Ελλάδα πήρε, με το σπαθί του πολέμου, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, τη Μακεδονία, την Κρήτη και τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου.Το τότε ελληνικό κράτος με τη μηδαμινή εμπειρία και υποδομή προσπαθεί να πάρει όσο το δυνατόν περισσότερα από τα Ιόνια νησιά με την πλούσια παράδοση, ιστορία, εμπειρία και τον πολιτισμό. Η απόφαση όμως να καταργηθεί η Ιόνιος Ακαδημία προκάλεσε ερωτηματικά. Μεταξύ άλλων αναφέρεται στο βιβλίο του ιστορικού Μ. Λυκίσσα με τίτλο “Ιστορία Ιονίου Ακαδημίας.”
“Η Ιόνιος Ακαδημία παρά τις δυσκολίες στην πραγμάτωση των σκοπών της (θάνατος του Γκίλφορντ, εχθρότητα του Μάιτλαντ, δολοφονία του Καποδίστρια, πολεμικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα .) δεν σταμάτησε επί 40 και πλέον χρόνια την βοήθεια της στην ανάπτυξη του λαού μας και του Ελληνικού κράτους στα πρώτα του χρόνια Η ενσωμάτωση της Επτανήσου με την άλλη Ελλάδα το 1864, αποτέλεσε την πρώτη ικανοποίηση, της πολιτικής της Μεγάλης Ιδέας.Β. Οι Επτανήσιοι έφεραν στην Κοινοβουλευτική ζωή της Ελλάδας την εμπειρία τους από αγώνες πολιτικούς, εθνικούς, κοινωνικούς .Ττα πρώτα βήματα του Κοινωνισμού (σοσιαλισμού) στην Ελλάδα συνδέονται με ονόματα Επτανησίων, όπως: του Π. Πανά, του Ρόκου Χοϊδά, του Δρακούλη, του Μαρίνου Αντύπα.Γ. Έφεραν μαζί τους στην ελλαδική κοινωνία μια πνευματική παράδοση, που εκφράζεται με ονόματαόπως ο Σπ.
Ζαμπέλιος, ο Πέτρος Βράιλας Αρμένης, ο Παύλος Καλλιγάς και άλλοι. Έφεραν επίσης μια λαμπρή και επιβλητική ποιητική κληρονομιά (με κορυφαίο όνομα το Σολωμό) και ώριμο το αίτημα για αναγνώριση της δημοτικής γλώσσας ως μέσου σκέψης και έκφρασης των Νεοελλήνων. Δεν είναι τυχαίο ότι για πρώτη φορά σε ακαδημαϊκή εκδήλωση στον ελλαδικό χώρο έγινε επίσημα δεκτή από πανεπιστημιακές αρχές η επιλογή του Αρ. Βαλαωρίτη, ο οποίος είχε δηλώσει ότι δέχεται να είναι ομιλητής στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου μόνο με γλωσσική έκφραση δημοτική……..”
Την ημέρα της Ένωσης με την Ελλάδα, ένας ανώνυμος χρονικογράφος έγραψε:
«Οι Άγγλοι εκάθησαν εις την Επτάνησον χρόνους 54, μήνας 8 και ημέραν μίαν».Ο Ιωάννης Καποδίστριας κατέκρινε τον αυταρχισμό, τη σκληρότητα και τις εκτελέσεις, στήριξε με σθένος τα εθνικά συμφέροντα των επτανησίων και έλεγε: « Η υπόθεση των Ιονίων Νήσων είναι υπόθεση της καρδιάς μου και του πνεύματός μου».
Τα Επτάνησα είναι ελληνικά μετά από μάχες, αγώνες και θυσίες, επέστρεψαν εκεί όπου ανήκουν και με τον πολιτισμό, τις γνώσεις και την κουλτούρα τους συνέβαλαν τα μέγιστα στην πρόοδο του τόπου. Καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα, στα φρούριά τους υψώνεται η ελληνική σημαία κι ο Ύμνος στην Ελευθερία ηχεί απ’ άκρη σ’ άκρη. Οι στίχοι του Λευκαδίτη ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη απηχούν τα αισθήματα χαράς της εποχής.
«Ασπασμός προς την Μητέρα Ελλάδα» Άνοιξε, μάννα μας γλυκειά Την άφθαρτη καρδιά σου Κι αγκάλιασέ τα τα φτωχά Τα μαύρα τα παιδιά σου. ……………………………. Ευλογημένη τρεις φορές”.
ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ Κ. ΜΑΙΡΗΣ ΡΟΥΚΑΝΑ – ΑΜΠΕΛΑ (Φιλόλογος – Συγγραφέας) ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΨΗ” (φύλλο 1153 της 18ης Μαΐου 2016).
