Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΣ στο πιάνο, η σοπράνο ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΛΥΒΑ και η αφήγηση της ΛΙΖΕΤΑΣ ΤΑΡΑΜΑΝΗ συνέθεσαν στη Λέσχη «Ο Ζάκυνθος» ένα μουσικό αφιέρωμα για τον εκλιπόντα πιανίστα – μουσικολόγο – παιδαγωγό ΚΩΣΤΗ ΓΑΪΤΑΝΟ, παρουσία της πιανίστας συζύγου του και παιδαγωγού Μπέττυς Γαϊτάνου–Μπαρζούκα.
Μια βραδιά μουσικής, μνήμης και βαθιάς συγκίνησης έζησαν όσοι βρέθηκαν το Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026 στη Λέσχη «Ο Ζάκυνθος», στην εκδήλωση που ήταν αφιερωμένη στον πιανίστα, μουσικολόγο και παιδαγωγό Κωστή Γαϊτάνο (1934–2025).
Στο επίκεντρο της βραδιάς βρέθηκε ένας ιδιαίτερος ανθρώπινος δεσμός: εκείνος που ενώνει τον μαθητή με τον δάσκαλό του. Ο πιανίστας Δημήτρης Αναστόπουλος, μαθητής του εκλιπόντος και καθηγητής του Μουσικού Σχολείου Ζακύνθου, μίλησε για τον άνθρωπο που τον καθοδήγησε στη μουσική και τίμησε τη μνήμη του μέσα από την τέχνη που τους συνέδεσε.
Ο λόγος και η μουσική έδωσαν χώρο στην προσωπική μνήμη. Έναν χρόνο μετά την απώλεια του Κωστή Γαϊτάνου, ο μαθητής του στάθηκε μπροστά στο κοινό και στο πιάνο, μεταφέροντας την ευγνωμοσύνη του για όσα διδάχθηκε και για τη σχέση που διαμόρφωσε την καλλιτεχνική του πορεία.
Ιδιαίτερη συναισθηματική βαρύτητα είχε η παρουσία της πιανίστας και παιδαγωγού Μπέττυς Γαϊτάνου–Μπαρζούκα, καλλιτεχνικής διευθύντριας του Ωδείου «Μουσικοί Ορίζοντες», συζύγου και συνοδοιπόρου του τιμώμενου στη ζωή και στη μουσική. Η παρουσία της στη Ζάκυνθο έφερε ακόμη πιο κοντά το κοινό στον άνθρωπο πίσω από τον σπουδαίο μουσικό και δάσκαλο.
Στο μουσικό μέρος συμμετείχε φιλικά η σοπράνο Μαρίνα Κολυβά, με τον Δημήτρη Αναστόπουλο στο πιάνο. Την παρουσίαση και την αφήγηση ανέλαβε η φιλόλογος Λιζέτα Ταραμάνη, συνδέοντας τις μουσικές ενότητες με τον λόγο και τη διαδρομή του Κωστή Γαϊτάνου.
Το πρόγραμμα περιλάμβανε έργα των Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και Γιοχάνες Μπραμς, με εναλλαγές ανάμεσα στο σόλο πιάνο και στο τραγούδι. Από το πένθιμο εμβατήριο της Σονάτας αρ. 12, έργο 26, του Μπετόβεν και τα τραγούδια του σε μεταγραφές του Φραντς Λιστ, έως τα λυρικά και εσωτερικά έργα του Μπραμς, οι επιλογές του προγράμματος ταίριαζαν στον χαρακτήρα του αφιερώματος.
Η Μαρίνα Κολυβά ερμήνευσε, με τη συνοδεία του Δημήτρη Αναστόπουλου, τα έξι τραγούδια του Μπετόβεν σε ποίηση Γκέλερτ, καθώς και τραγούδια του Μπραμς, ανάμεσά τους τα «Wie Melodien zieht es mir», «Feldeinsamkeit» και «O komme, holde Sommernacht». Στις πιανιστικές ενότητες περιλαμβάνονταν επίσης μέρη από σονάτες του Μπραμς και ιντερμέτζι από τα έργα 117 και 118.
Σύμφωνα με το έντυπο πρόγραμμα, η μουσική πλαισιωνόταν από επιλεγμένα κείμενα του βιβλίου του Κωστή Γαϊτάνου «Όπως τους γνώρισα και τους έζησα…», καθώς και από ηχητικά αποσπάσματα συνέντευξής του στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ. Έτσι, δίπλα στις ερμηνείες των έργων, υπήρχε και ο δικός του λόγος, οι αναμνήσεις και η προσωπική του ματιά στον κόσμο της μουσικής.
Ο Κωστής Γαϊτάνος άφησε πίσω του πολύπλευρη καλλιτεχνική και εκπαιδευτική προσφορά. Εμφανίστηκε ως σολίστ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συνεργάστηκε με συμφωνικές ορχήστρες και αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στη διδασκαλία. Δίδαξε επί τρεις δεκαετίες στο Ελληνικό Ωδείο, όπου διετέλεσε και διευθυντής σπουδών, ενώ υπηρέτησε σε θέσεις ευθύνης στην Εθνική Λυρική Σκηνή.
Το 1999 ίδρυσε μαζί με την Μπέττυ Γαϊτάνου–Μπαρζούκα το Ωδείο «Μουσικοί Ορίζοντες». Το 2007 η Ακαδημία Αθηνών τον τίμησε με το Βραβείο Μουσικής για την πολυετή και γόνιμη προσφορά του στον ελληνικό μουσικό χώρο. Παράλληλα, μέσα από βιβλία, διαλέξεις και ραδιοφωνικές εκπομπές, εργάστηκε για τη διάδοση της μουσικής γνώσης.
Αυτή η παιδαγωγική παρακαταθήκη βρήκε στη βραδιά της Ζακύνθου μια ιδιαίτερα προσωπική έκφραση. Ο Δημήτρης Αναστόπουλος, ο οποίος ζει μόνιμα στο νησί από το 2007 και διδάσκει πιάνο στο Μουσικό Σχολείο Ζακύνθου, έφερε στη συναυλία τη δική του σχέση με τον δάσκαλό του. Μια σχέση που συνεχίζεται μέσα από τη μουσική, τη διδασκαλία και τη μετάδοση της γνώσης στους επόμενους μαθητές.
Στο έντυπο της εκδήλωσης καταγράφονταν ακόμη θερμές ευχαριστίες προς τον Σπύρο Μουμούρη, καθηγητή κιθάρας στο Μουσικό Σχολείο Ζακύνθου, και τον Κωνσταντίνο Καρόβα για την τεχνική υποστήριξη.
Η βραδιά στη Λέσχη «Ο Ζάκυνθος» κράτησε ζωντανή τη μνήμη του Κωστή Γαϊτάνου με τον πιο ουσιαστικό τρόπο: μέσα από τα έργα που ερμηνεύτηκαν, τον λόγο του και την ευγνωμοσύνη του μαθητή του. Στα πλήκτρα του πιάνου, η διδασκαλία του βρήκε ξανά φωνή…
