Σαν σήμερα, τις 8 Ιανουαρίου το 1967, φεύγει αιφνιδίως από την ζωή στην Αθήνα και σε ηλικία μόλις 58 ετών, ο σπουδαίος Ζακύνθιος Μουσουργός και Διευθυντής Χορωδιών ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΨΑΣΚΗΣ. Ο Σπυρίδων Καψάσκης γεννήθηκε στη Ζάκυνθο τη 18η Σεπτεμβρίου του 1909. Μεταξύ εννέα αδελφών, ήταν ο μοναδικός γιος του καλλίφωνου ιερέα Σταμάτη και της Αικατερίνης Καψάσκη, που επέζησε από τις παιδικές ασθένειες που ταλάνιζαν τις ελληνικές οικογένειες κατά την εποχή εκείνη. Από μικρός έδειξε την κλίση του στην τέχνη της μουσικής και την επιθυμία του να ακολουθήσει το επάγγελμα του μουσικού, αν και ο πατέρας του επιθυμούσε να τον οδηγήσει προς το της ιεροσύνης επάγγελμα… Άφησε σπουδαίο καλλιτεχνικό και μουσικοπαιδαγωγικό έργο. Πήρε τα πρώτα μαθήματα μουσικής στη γενέτειρά του, την Ζάκυνθο. Το 1927 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Γράφτηκε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και παράλληλα στο Εθνικό Ωδείο όπου σπούδασε ανώτερα θεωρητικά με τον Μανώλη Καλομοίρη, φωνητική μουσική με την Ανθούλα Κομποθέκρα (την οποία αργότερα νυμφεύθηκε) και βυζαντινή μουσική με τον Ιωάννη Σακελλαρίδη αποσπώντας αντίστοιχα πτυχία. Από το 1930 δίδαξε στο Εθνικό Ωδείο και από το 1942 στη Μαράσλειο Ακαδημία. Έγινε μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών και διευθυντής της Χορωδίας και της Μαντολινάτας της Ραδιοφωνίας (η πρώτη χορωδία με αμιγές ελληνικό ρεπερτόριο). Διετέλεσε πρωτοψάλτης σε διάφορους Ιερούς Ναούς και κυρίως στον Ι.Ν. της Αγίας Ειρήνης (από το 1938 έως την εκδημία του). Έγραψε αρκετά θεωρητικά συγγράμματα για την λόγια και τη βυζαντινή μουσική («Ωδική», «Υμνωδία», «Επτανησιακή Μούσα», «Ζακυνθινά τραγούδια», «Θεωρία των Ήχων», «Ακάθιστος Ύμνος», κ.ά.), μελέτες και άρθρα. Έργα: για πιάνο («Νυχτερινό»), φωνή-ές και πιάνο («Στου Ιονίου τα νερά», «Ορθώσου ω Κύπρος», «Μικρό χωριό», «Μια λέξι μόνο»), τετράφωνη χορωδία με συνοδεία πιάνου («Λειτουργία Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου», «Φιλόπατρις», «Αινείτε», «Ο γυρισμός του καπετάνιου», «Γλυκειά μου Ελλάδα», «50 Ελληνικοί Χοροί», «Δόξα», «Σε σένα και τη Ζάκυνθο», «Πασχαλινές αγάπες», «Μοναστηρησία», «Χαίρε νησί»), παιδικά τραγούδια («Σπίνοι και καρδερίνες», «Προσκοπικά τραγούδια») και μαντολινάτα («Ύμνος στους πεσόντας»). Προς τιμή του, το 2009 ιδρύθηκε Χορωδία στην Λεμεσό της Κύπρου με το όνομα Χορωδία “Σπύρος Καψάσκης”.
