Περί την πούδραν Ζακύνθου
ΣΟΦΙΑ ΒΙΣΒΑΡΔΗ
Ύστερον από 120 και επέκεινα έτη πρώτην φοράν δημοσιεύεται η εικών της περιωνύμου εφευρετρίας της πούδρας Ζακύνθου Σοφίας Βισβάρδη. Αύτη εγεννήθη κατά το 1799 και απέθανε τω 1890 με ένδυμα Κομίσσης της εποχής εκείνης. Εκ της επιφανούς των ευγενών οικογενείας Tomazi Bisbardi του επωνομαζομένου μετά του τίτλου του Al Nobile Signore Gm Dimitrio Tomazo Bisbardi και όστις είχεν αδελφόν τον πανοσιώτατον κύριον Ιωάννην Βισβάρδην εφημέριον της εν Βενετία Ορθοδόξου Εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, έχομεν τον έγγονον αυτού Δημήτριον Βισβάρδη. Αποθανών ο πατήρ του εγκατέλειψε κολοσσιαίαν περιουσίαν την οποίαν ο Δημ. Βισβάρδης εσπατάλησε και άφησε την σύζυγόν του Σοφίαν πτωχότατην. Κατά την πτωχείαν της ο παλαιός φίλος της οικογενείας της εις Ιταλός αγιογράφος βλέπων την Σοφίαν υποφέρουσαν της έδειξε τον τρόπον να κατασκευάζη την πούδραν και της οποίας την τελειότητα ανέπτυξε ο υιός της Θωμάς Βισβάρδης σπουδάσας επί 17 έτη εν Γερμανία ως χημικός.
Έκτοτε η πούδρα Βισβάρδη Ζακύνθου φημίζεται παντού και της οποίας οι κληρονόμοι σήμερον είναι οι κ.κ. Αναστάσιος και Ιωάννης Γούλιαρης.
“ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ” , δεκαπενθήμερη εικονογραφημένη εγκυκλοπαιδική επιθεώρησις, Αθήναι, 15 Αυγούστου 1930 – ΕΡΕΥΝΑ: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΦΟΥΡΝΟΓΕΡΑΚΗΣ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΤΑΣΙΑ ΒΟΥΡΤΣΗ
