Στις 11 Δεκεμβρίου 1942, οι Ιταλικές δυνάμεις κατοχής συνέλαβαν 25 εφέδρους αξιωματικούς, με σκοπό να τους κρατήσουν ως ομήρους και να τούς μεταφέρουν στην Ιταλία. Οι όμηροι μεταφέρθηκαν αρχικά στην Λευκάδα όπου και παρέμειναν κλεισμένοι στις φυλακές του νησιού για περίπου ένα εικοσαήμερο. Ακολούθησε η μεταφορά τους στο Μεσολόγγι, όπου είχαν μεταφερθεί και όμηροι από άλλες Ελληνικές πόλεις. Στις 12 Ιανουαρίου 1943, οι έφεδροι αξιωματικοί ειδοποιήθηκαν για την μετακίνησή τους προς την Πάτρα. Στο Μεσολόγγι παρέμεινε μόνο ο ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΠΟΤΑΜΙΤΗΣ, επειδή ήταν άρρωστος. Συνολικά, 152 Έλληνες έφεδροι αξιωματικοί αναχώρησαν από την Πάτρα το απόγευμα της 20ης Ιανουαρίου με το πλοίο “Citta di Genova” με κατεύθυνση την Ιταλική πόλη Μπάρι. Στο πλοίο επέβαιναν και 650 Ιταλοί στρατιώτες. Την νύχτα της 21ης προς 22ας Ιανουαρίου 1943 και ενώ το πλοίο βρισκόταν στην Αδριατική θάλασσα, ακούστηκαν δυνατές εκρήξεις. Το πλοίο είχε τορπιλιστεί… Οι όμηροι έπεσαν στην θάλασσα ή ανέβηκαν στις βάρκες του πλοίου, προσπαθώντας να σωθούν. Άλλοι τα κατάφεραν, άλλοι όχι. Ο τραγικός απολογισμός ήταν 71 πνιγέντες, από τους οποίους 11 Ζακυνθινοί… Οι πνιγμένοι Έλληνες έφεδροι αξιωματικοί τάφηκαν στο μικρό νησάκι Σάσσωνα, ανάμεσα σε Αλβανία και Κέρκυρα. Εκεί λειτουργούσε ιταλική βάση και εκεί κατέφυγαν όσοι κατάφεραν να σωθούν. Στην συνέχεια οι διασωθέντες μεταφέρθηκαν στην Ιταλία, όπου και παρέμειναν μέχρι τον Μάιο του 1945. Το 1964, στον χώρο της Πλατείας Δημοκρατίας, στο κέντρο της πόλης της Ζακύνθου, τοποθετήθηκε αναμνηστική στήλη με τα ονόματα των Ζακυνθινών απολεσθέντων εφέδρων αξιωματικών. Στον χώρο αυτό, κάθε χρόνο τις 21 Ιανουαρίου, ο Σύλλογος Εφέδρων Αξιωματικών Νομού Ζακύνθου και ο Δήμος Ζακύνθου τελούν επιμνημόσυνη δέηση. ΝΕΚΡΟΙ: 1) ΒΕΡΝΑΔΑΚΗΣ ΣΠΥΡ. (Ταγμ/ρχης), 2) ΓΙΑΤΡΑΣ ΑΝΤ. (Λοχαγός), 3) ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝ. (Λοχαγός), 4) ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΠΑΥΛΟΣ, (Ανθ/γός), 5) ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΑΝΤ. (Συντ/ρχης), 6) ΚΑΛΙΓΕΡΟΣ ΙΩΑΝ. (Ανθ/γός), 7) ΚΑΡΒΕΛΑΣ ΔΙΟΝ. (Ανθ/γός), 8) ΚΟΛΥΒΑΣ ΚΩΝ. (Ανθ/γός), 9) ΜΑΚΡΗΣ ΕΥΑΓΓ. (Ανθ/ποιός), 10) ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΙΩΑΝ. (Λοχαγός), 11) ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΡΑΣ. (Υπολοχαγός). ΔΙΑΣΩΘΕΝΤΕΣ: 1) Ακτύπης Παν., 2) Βλασσόπουλος Διον., 3) Βορέσης Πέτρος, 4) Βυθούλκας Κων., 5) Δημητρακόπουλος Λεων., 6) Ζήβας Λάμπρος, 7) Καψαμπέλης Παν., 8) Κλάδης Ανδρ. 9) Μαντζουράτος Νικ., 10) Παπαντωνόπουλος Χρ., 11) Ραψομανίκης Βασ., 12) Κολυβάς Κ., 13) Συμβουλίδης Αλεξ.
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ: “…Δεν είχε περάσει πολύ ώρα και ένας δαιμονισμένος θόρυβος έκρηξης και ταυτόχρονα ένα δυνατό τράνταγμα του πλοίου, μάς έκαμαν να πεταχτούμε έντρομοι σαν ελατήρια από τα κρεβάτια μας. Από την μια μεριά το βαθύ σκοτάδι που επικρατούσε, γιατί τα φώτα είχαν σβήσει, και από την άλλη οι σπαρακτικές φωνές Ιταλών δίπλα και των δικών μας, δεν μπορώ να περιγράψω πώς μάς έκαναν να νιώθουμε εκείνη την στιγμή… Τορπιλιστήκαμε… Και αμέσως δίπλα μας ο χαρακτηριστικός θόρυβος από την εισροή νερού στο κύτος του πλοίου. Θέλησα, ψάχνοντας στα τυφλά να βρω το σωσίβιό μου. Πού όμως μ’ εκείνη την ψυχική κατάσταση να βρεθεί… Ευτυχώς το φως ενός σπίρτου με βοήθησε να τρέξω μαζί με τους άλλους σ’ ενα σωρό από σωσίβια που αποβραδίς είχαμε δει εκεί κοντά μας. Πήραμε από ένα και πανικόβλητοι, εξαιτίας περισσότερου του σκοταδιού,προσπαθούσαμε, αλληλοσυγκρουόμενοι, ή χτυπώντας πάνω στα κρεβάτια, να βρούμε την πόρτα εξόδου. Μάταιες οι προσπάθειές μας… ”
ΠΗΓΗ (Μαρτυρίας): Ντίνος Βυθούλκας, “Ένας Έφεδρος Αξιωματικός, όμηρος των Ιταλών διηγείται…” – Εκδόσεις “ΤΡΙΜΟΡΦΟ” – ΖΑΚΥΝΘΟΣ 2005.
ΠΗΓΗ: “ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ” – ΑΚΗ ΛΑΔΙΚΟΥ – ΕΚΔΟΣΕΙΣ “ΤΡΙΜΟΡΦΟ” – ΖΑΚΥΝΘΟΣ 2006
